gelen gideni aratır mı?

canaydın’ın yeni kongreye aday olmayacağını açıklamasından sonra 33. başkanın kim olacağını herkes biliyordu; adnan polat. ve bugün beklenen oldu, kendisi resmen galatasaray’ın başkanı oldu.

bu yolda, kongrede seçime hazırlanan diğer başkan adayları baskılarla vazgeçirildi. geriye kalan son aday olan nazım durak’a gs tv’de seçim propogandasını yapmasına fırsat tanınmadı, galatasaray’ın resmi internet sitesinde yönetim listesi tanıtılmadı. son olarak da seçim öncesi kıvrak bir manevrayla adnan polat’ın listesinde yer alan harbi galatasaraylı abdurrahim albayrak listeden çıkarıldı.

en başından beri yeni başkan zaten belliyken, bu kadar entrikaya gerek var mıydı?

gözümüz aydın

galatasaray’da tam anlamıyla olmasa da özhan canaydın dönemi nihayet bugün bitti. 2001-2002 sezonunda şampiyonlar liginde çeyrek final oynayan, türkiye ligi şampiyonu olan takımı alıp, 6 senede uefa kupasında tromsö’ye elenen, şampiyonlar liginde bir adım ileriye gidemeyen, türkiye ligindeyse rakibinin ikramıyla şampiyon olabilen bir takım haline dönüştürdü canaydın.

göreve geldiği dönemi hatırlıyorum da, hıncal uluç onu galatasaray’ın başına gelebilecek en iyi başkan olarak sunmuştu. “10 senede 7 şampiyonluk, 1 avrupa kupası” vaadi vardı yanılmıyorsam. 6 senede 2 şampiyonluk, 1 “türkiye” kupası kazanabildik. hem de o şampiyonluklardan birini görevden aldığı lucescu sayesindeydi.

daha sonra adam yemeye başladı canaydın. bu adamlar da sarı kırmızılı tribünlerin sevgilileriydi; fatih terim, hagi ve bülent korkmaz. yıldız vaadini de yerinde tutamadı. takım, verimli olamayan yıldızımsılar tarafından yolgeçen hanına döndü; frank de boer, flavio conceicao, christian, felipe, fabio pinto, xavier, carusca, tobias linderoth, lincoln… şu an geride bıraktığı tek elle dokunur şey stad projesi. onun da ne kadar gerçekleşeceği muamma.

kısacası bizden 6 seneden çok daha fazlasını çaldı canaydın. nihayet bıraktı, hepimizin gözü aydın!