galatasaray’da tam anlamıyla olmasa da özhan canaydın dönemi nihayet bugün bitti. 2001-2002 sezonunda şampiyonlar liginde çeyrek final oynayan, türkiye ligi şampiyonu olan takımı alıp, 6 senede uefa kupasında tromsö’ye elenen, şampiyonlar liginde bir adım ileriye gidemeyen, türkiye ligindeyse rakibinin ikramıyla şampiyon olabilen bir takım haline dönüştürdü canaydın.
göreve geldiği dönemi hatırlıyorum da, hıncal uluç onu galatasaray’ın başına gelebilecek en iyi başkan olarak sunmuştu. “10 senede 7 şampiyonluk, 1 avrupa kupası” vaadi vardı yanılmıyorsam. 6 senede 2 şampiyonluk, 1 “türkiye” kupası kazanabildik. hem de o şampiyonluklardan birini görevden aldığı lucescu sayesindeydi.
daha sonra adam yemeye başladı canaydın. bu adamlar da sarı kırmızılı tribünlerin sevgilileriydi; fatih terim, hagi ve bülent korkmaz. yıldız vaadini de yerinde tutamadı. takım, verimli olamayan yıldızımsılar tarafından yolgeçen hanına döndü; frank de boer, flavio conceicao, christian, felipe, fabio pinto, xavier, carusca, tobias linderoth, lincoln… şu an geride bıraktığı tek elle dokunur şey stad projesi. onun da ne kadar gerçekleşeceği muamma.
kısacası bizden 6 seneden çok daha fazlasını çaldı canaydın. nihayet bıraktı, hepimizin gözü aydın!
