2008 yılında bir keramet mi var nedir? senelerdir gitmediğim konserlerin acısını bu sene çıkarıyor gibiyim. radical noise konseri ile başladığım sene ceza, baba zula, viktoria tolstoy konserleriyle devam etti. en son dün gece apocalyptica konserler zincirinden bir halka oldu.
açıkçası apocalyptica çok fazla ilgimi çeken bir grup değil. konservatuar öğrencisiyken tez konusu olarak metallica’nın parçalarını yorumlamayı seçen bu finli gençler daha sonra bu çalışmaları grup adı altında sürdürüp piyasaya çıktılar. benim de pek metallica ile aram olmadığı için (her zaman her yerde en büyük slayer!!!) pek alakam olmadı yaptıklarıyla. ilk albümlerini şöyle bi dinleyip üzerinden geçmiştim. diğer albümlerine ise hiç kulak vermedim. sadece bu konsere gideceğim için yeni çıkardıkları “worlds collide” albümünü etüd ettim.
istanbullu etkinlik canavarı haber verdi; “apocalyptica izmir’e geliyor, davetiye kazanma şansın var” diye. itiraf ediyorum, konsere gitmemin nedeni kazandığım davetiyedir. benim gibi davetiye ballısı gökçe ile nurdan da sağolsunlar yalnız bırakmadılar beni, gittik cool events’a. konser türkiye standartlarına göre şaşırtıcı şekilde zamanında başladı, son albümün açılış parçası olan “worlds collide” ile girdi abiler. arada eski albümlerden parçalar çalıp, doğal olarak yeni albümden “i’m not jesus”, “s.o.s” gibi parçalara yer verdiler. “s.o.s” öncesi, bu parçayı christina scabbia ile beraber yaptıklarını, onun gibi sıcak ve seksi bir hatunla çalışmaktan memnun olduklarını söyledi ve christina buradaymış ve sahneye çıkacakmış gibi sahnenin kenarına baktı abimiz ve o tarafta son derece cool şekilde oturan diğer çellist abiyi gösterdi. o an için iyi geyikti. metallica yorumlarından “master of puppets”, “seek and destroy”a yer verdiler. dediğim gibi iyi bir dinleyicileri olmadığımdan, konseri tam anlamıyla ölçüp biçip yorumlamak haddime düşmez. 1.5 saat kadar kaldılar sahnede. bise çıkıp iki parça söyleyip nihayetlendirdiler konseri.
