sekizinci moonspell albümü “night eternal” nete düştü bile. son bir kaç saattir dinleyip duruyorum, “the antidote” ve “memorial” albümlerinden çok fazla ötede bir sound yok. sadece gothic öğeler çok fazla yer kaplamıyor. 4. parça “scorpion flower”ı tuttum baya, zaten bu parçada anneke yapmış bayan vokalleri.
neyse 3-5 dinlemeyle albüm yorumu yapacak değilim. postu yazmamdaki esas noktaya geleyim; seneler öncesine götürdü bu albüm beni. sene 1998, bir önceki yıl piyasaya çıkmasına rağmen yurdum topraklarında kaseti ancak basılmıştı “sin / pecado”nun. “wolfheart”, “irreligious” albümlerinin hastasıyım. albümü dinler dinlemez ergen metalci triplerine girip, “bu ne biçim albüm böyle, pop olmuş bu! moonspell de sattı davayı” diye dellendim. bir kenara koydum uzunca süre dinlemedim, daha sonra ertuğ’un iki cannibal corpse kasediyle değiş tokuş yapmıştık, biri “eaten back to life” diğeri “butchered at birth”. seneler sonra kıymetini anlamış, dinledikçe sevmiştim “sin / pecado”yu. ilk dinlenildiğinde sevilmeyip daha sonra dinlendikçe sevilen albümler top 5′i yaparsam kafadan yer alır bu albüm.
“night eternal” 19 mayıs’ta raflarda yerini alacak. “yok aga ben o kadar bekleyemem” diyorsanız, buyrun burdan yakın.
beerserk tarafından yazıldı 