malum çoğu sanatçının durağı olan, her sene gelip konser verdikleri, albüm için çıktıkları turnelerde mutlaka uğradıkları bir ülke değiliz. h2000 ile beraber başlayan alternatif müzik türlerine yönelik festivaller ve özellikle son bir kaç senedir yaşanan konser çılgınlıklarıyla idare ediyoruz. çılgınlık lafı kendi standartlarımıza göredir, herhangi bir avrupa şehrine göre mukayese edilmesi hata olur.
geçtiğimiz seneden bu yana bir trend var ülkemizde. büyük ve ünlü grupların şarkılarını yorumlayan tribute gruplar geliyorlar ve üç büyük (bazen daha da fazla) şehrimizde konserlerini verip gidiyorlar. geçen seneden hatırladıklarım placebo, metallica, iron maiden gibi gruplardı. bu sene de kasım’da muse’un, içerisinde bulunduğumuz ay da metallica’nın tribute gruplarının konserleri oldu. bu olay 1 seneden beri yapıldığına göre demek ki belirli bir talep var. sevdiğim grubun şarkılarını başka heriflerden dinlemek sizi ne kadar keser bilemem ama benim pek sıcak bakmadığım bir olay. ne kadar iyi olurlarsa da olsunlar önyargım var, aynı önyargıyı çoğu grubun kaşarkanmış şarkılarını elden geçiren bar gruplarına da duyuyorum. herkes benim gibi değil ya, eğlenen eğlenmesini biliyor. benim bu konserlerde takıldığım diğer nokta, sazan avı yaparcasına afiş bastırılması. koskoca puntolarla muse’un altına ufacık tribute grubu yazılıp, istanbul, izmir, ankara diye sayılınca ve afişle sokakta karşılaşınca insan “aha!!” diye bir irkiliyor, sonradan ayrıntıya dikkat edip kendine geliyor.
